| 1.- Bertako konbibentzia, giro eta jolasak apartak zirelako. 15 egunetan zehar ez zegoen aspertzeko aukerarik eta egon naizen urte guztietan lagun eta oroitzapen handiak ekarri ditudalako nirekin. Kanpak gauza asko eta desberdin bizitzeko aukera eman dizkit eta behin handik pasa ondoren hurrengo kanpa noiz iritsiko zain egoten nintzen. Azkenean konfirmazioa egin nuenean ez ninduten berriz joaten utzi ze bestela... |
| 2.- Urte batean "supervivencia" proba egin genuen. Bertan 3 talde egin genituen eta talde bakoitza herri batean utzi ziguten gure kontura molda gintezen. Ez geneukan dirudik ezta janaririk ere. Zera egin behar genuen, atez ate joan lana baten eske eta horren truk janaria lortu. Haiseran atea jo ta zera esaten genuen: "Mesedez, lanen bat baduzue jateko zerbaiten truk" ta etxe askotan saiatu arren ez ziguten ezer ematen. Azkenean atea jo ta hau esaten genuen "Mesedez, herri honetan janaririk gabe utzi gaituzte, jatekorik bai?" Ta etxeren batean arrultza pare bat (ez dakit nola jateko baina borondatea egon zen), beste etxeren batean janari lataren bat, fruta eta horrela eguna pasatzeko janari nahikoa lortu genuen. Beste batzuk berriz zelai oso bateko belarra moztu behar izan zuten albondiga otarteko bat lortzeko. Normalean urtero bi egunetako irteera bat egiten genuen, kanpoan egun bat Beste behin eurijasa batean, kanpa osoa inundatu zitzaigun ta gure plater |
